Over peuters en pluisjes…

Naar aanleiding van Werelddierendag schrijf ik even een blogje over onze favoriete viervoeters en de combinatie met onze peuter. Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om onze 2 katten Dolfje en Lowie versus onze peuter Elodie.

 

We hebben geluk, want het klikt tussen beide partijen.

Elodie houdt ervan om de katten te aaien. Ze doet dit op een rustige, niet opdringerige manier, wat we soms wel moeten benadrukken. Soms kan er zelfs een kusje van af.

Natuurlijk hebben de katten ook elk hun eigen persoonlijkheid. Ik stel ze kort even apart aan jullie voor:

Lowie is een kat die er graag op uit trekt. Hij vindt het dan ook reuze om met Elodie mee te gaan wandelen. Hij probeert zich elke dag toch eventjes vrij te maken om met ons mee te gaan, tot groot jolijt van Elodie. De kat loopt voorop en geeft het tempo aan. Elodie volgt enthousiast, soms met haar fietsje, met haar speelgoedbuggy of aan de hand van mama. Kortom, het is een heel familiegebeuren. Mensen kijken vaak verrast op als ze ons met de kat voorop voorbij zien wandelen, maar ze zijn meestal heel snel vertederd. Soms lijkt het alsof ik het de kat heb wijsgemaakt dat hij dit dagelijks moet doen, maar dat is dus niet het geval: de kat heeft hier uit vrije wil voor gekozen. Zo zijn katten nu eenmaal: vrijgevochten en eigenwijs!

Gelukkig zijn die van ons ook heel aanhankelijk, en dat geldt zeker voor Dolfje. Hij is de iets luiere versie van de twee en wandelt af en toe mee als hij niets anders te doen heeft. Dolfje is vooral een grote knuffelbeer. Hij kan heel lief komen ‘frullen’ en kopjes geven.

Soms gebeurt het wel eens dat Elodie naar de katjes toe loopt om hen vanalles te vertellen. Wanneer dit met luid gegil gepaard gaat, kiezen de katten het zekere voor het onzekere en spurten ze weg. Foetsie. Daar hebben ze het dus niet zo op begrepen.

Maar voor de rest leven we hier in perfecte harmonie samen met onze twee katten, en daar hebben we van bij het begin veel aandacht aan besteed.

Toen we met Elodie voor de allereerste keer van het ziekenhuis thuis kwamen, hebben we haar eens we geïnstalleerd waren, ook al een eerste keer aan de katjes getoond. Een eerste keer heel voorzichtig natuurlijk, zonder het op te dringen. De katten hebben Elodie zien opgroeien en de band is intussen alleen maar sterker geworden.

Misschien nog enkele tips i.v.m. dat introduceren na de geboorte…

  • Laat je baby een paar keer per dag kort zien aan je huisdier. Als dit goed gaat, kun je ze wat langer een momentje ‘samen’ gunnen.
  • Met ‘samen’ bedoel ik niet: zet ze naast elkaar in de zetel en ga terwijl soep maken. Zorg er wel steeds voor dat je ze in de gaten kunt houden. Een dier blijft onvoorspelbaar en je kunt nooit 100% zeker zijn.
  • Je hoort vaak van die verhalen als: ‘breng op voorhand al eens een kakapamper mee van het ziekenhuis, dan kunnen ze wennen aan de geur.’ Dan denk ik bij mezelf: je baby ruikt toch niet naar uitwerpselen? Ik verkies dus eerder een gedragen body die de lichaamsgeur van je kindje vertegenwoordigd. 🙂

 

Enkele tips voor +1 jarigen:

  • We gebruiken onze kat(ten) ook vaak als leermiddel. ‘Elodie, waar zijn de oortjes van Dolfje? ‘En waar is zijn staart?’
  • Leer je kindje hoe ze hun huisdier moeten aaien (aan de oren of aan de staart trekken is niet oké!)
  • Laat je mini de diertjes voederen. Jong geleerd is oud gedaan! Let wel op dat ze niet zelf van de brokjes gaan eten (dat gaan ze zeker proberen!!).
  • Maak je kind attent voor de geluiden die het dier maakt. Je kunt ze samen nadoen.
  • Het dier bepaalt wanneer er geaaid wordt en hoe lang. Probeer de situatie altijd goed in te schatten. Je dier zendt meestal signalen uit om aan te geven wanneer hij het beu is. Wees hier alert voor.

 

Een huisdier (of in ons geval: 2) is voor mij persoonlijk een grote meerwaarde. Je kunt je kind van als hij of zij nog een baby is al respectvol leren omgaan met dieren. Bovendien is er nog het zorgzame aspect en het verantwoordelijkheidsgevoel dat je aanwakkert.

Zet je viervoeter vandaag dus eens extra in de brokjes. Of beter: laat je mini dit doen. 🙂

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.