Laatste halte voor de bevalling

Sinds een weekje verblijf ik hier aan de Costa del Leuven, mijn laatste halte voor de bevalling. (Klinkt toch veel tropischer dan UZ Leuven hé.)

Bij de laatste echo had de arts vastgesteld dat de placenta verder was ingegroeid in de baarmoederwand met als gevolg (nog) meer kans op bloedingen. Als jullie cijfers willen horen, hier komen ze: 1/3 van de vrouwen met mijn probleem krijgt rond deze periode een (hevige) bloeding, bij 2/3 van de vrouwen treden er echter geen symptomen op.

Aangezien mijn gynaecoloog niet beschikt over paranormale gaven en dus niet kan voorspellen tot welke groep ik behoor, vond hij het veiliger om me op te nemen t.e.m. de datum van de geplande keizersnede. En dat zijn dus 5 volle weken. (Nu nog 4 om precies te zijn)

Als DKV een getrouwheidskaart had, dan was ik nu vast en zeker een ‘Gold Member’.

Laat ons beginnen met de positieve punten aan te halen van mijn all-in verblijf hier:

  • Een grote eenpersoonskamer in een nieuw gebouw
  • 3 keer per dag een maaltijd voor je neus (en ja, het eten is hier best wel lekker)
  • Als er iets gebeurt, dan is dit echt wel the place to be. Goede artsen, goede infrastructuur,…
  • Ik mag nog buiten! De bus (die hier vlak voor de deur stopt) brengt me in enkele minuutjes tot in de Leuvense binnenstad

Ok, vier pluspunten lijkt me wel voldoende, anders denken jullie nog dat ik het hier echt plezant vind.

Over de nadelen ga ik kort en bondig zijn… Alles is te relativeren en ik probeer altijd met een positieve vibe door de dag te gaan maar ik ondervind toch wel 1 groot struikelblok: mijn dochter minder zien.

Ook al komt ze elke dag, het is natuurlijk niet hetzelfde als continu samenzijn in je gezellige thuisomgeving.

Ik probeer me met vanalles bezig te houden en mezelf af te leiden om het knagende gevoel van gemis een beetje te verdragen. Het ene moment lukt het al wat beter dan het andere.

In mijn hoofd had ik gehoopt om de maanden juli en augustus vol te proppen met leuke moeder-dochtermomentjes, voordat de baby er is. Helaas zien die momentjes er nu net iets anders uit. Maar we proberen er het beste van te maken.

Ik houd jullie op de hoogte van mijn ‘avonturen’ hier via mijn blog.

Tot gauw!

Liefs, Tania

Leave a Reply

Your email address will not be published.